Akkaya’nın, geçmişte kooperatiften kredi kullanıp borcunu düzenli ödemeyen bir kişiye atıf yaparak, “12-13 yıl önce kredi kooperatifinden kredi çekip, taksitlerini ödemeyip tüm borcunu takip ya da icra yoluyla ödemesinden dolayıdır” şeklindeki ifadeleri, isim verilmemesine rağmen esnaf çevrelerinde rahatsızlık yarattı. Açıklamanın, bir kişiyi kamuoyu önünde üstü kapalı biçimde hedef aldığı yönünde değerlendirmeler yapıldı.
Esnaf Tedirgin: “Yarın Aynı İma Bize Mi?”
Söz konusu açıklamanın ardından çok sayıda kooperatif ortağı, olası bir ödeme güçlüğünde benzer imalı açıklamaların kendileri için de yapılıp yapılmayacağı sorusunu gündeme taşıdı. Esnaf temsilcileri, kooperatiflerin gizlilik ve güven esasına dayandığını vurgulayarak, bu tür söylemlerin ortaklar arasında tedirginlik oluşturduğunu ifade etti.
Birlik Başkanlarından Uyarı
Edinilen bilgilere göre, açıklamanın yankı bulmasının ardından Adlıhan Dere (Antalya Esnaf ve Sanatkârlar Odaları Birliği Başkanı) ile Ahmet Tural (Akdeniz Bölge Esnaf ve Sanatkârlar Kredi Kefalet Kooperatifleri Birliği Başkanı) tarafından Ali Akkaya’nın uyarıldığı öğrenildi. Birlik yönetimlerinin, bu tür konuların kamuoyu önünde tartışılmasının doğru olmadığı yönünde görüş bildirdiği ifade edildi.
Kooperatif Başkanları da Tepkili
Öte yandan Alanya’daki diğer kredi kefalet kooperatifi başkanlarının da açıklamayı “talihsiz” olarak nitelendirdiği, esnaf geleneğinde sorunların kamuoyuna taşınmadan, yüz yüze ve kurum içinde çözülmesi gerektiğini dile getirdikleri öğrenildi. Bazı kooperatif yöneticileri, bu yaklaşımın kurumsal itibara zarar verdiğini savundu.
“Kooperatif Banka Değil, Dayanışmadır”
Esnaf çevrelerinde yapılan değerlendirmelerde; kredi kefalet kooperatiflerinin birer ticari banka değil, dayanışma kurumları olduğu vurgulanarak, borç ilişkilerinin kamuoyunda ima yoluyla gündeme getirilmesinin kooperatifçilik ruhuna aykırı olduğu belirtildi. Güvenin zedelenmesinin, uzun vadede hem kooperatiflere hem de esnafa zarar vereceği ifade edildi.
Yaşanan gelişmeler, Alanya’da kooperatifçilik anlayışının nasıl korunması gerektiği ve yöneticilerin kamuoyuna yönelik dilinin ne kadar hassas olması gerektiği konusunda yeni bir tartışmanın fitilini ateşlemiş durumda.