Bu Yazıyı Yazmak Hiç Bu Kadar Zor Olmamıştı…”
Bazı yazılar vardır…
Kalem kendiliğinden akar.
Ama bazı yazılar vardır ki…
Kalem elinde ağırlaşır.
Cümleler boğazına düğümlenir.
Ne yazacağını bilirsin ama yazamazsın.
İşte bugün benim için öyle bir gün.
Alanya’nın yakından tanıdığı bir isim, Zafer Partisi Alanya İlçe Başkanı Alper Arıkan, genç yaşta geçirdiği kalp krizi sonrası aramızdan ayrıldı.
Ama mesele sadece bir siyasetçinin vefatı değil.
Mesele, bir dostun, bir kardeşin, bir Alanya sevdalısının erken vedası.
Alper’i 35 yıldan fazla zamandır tanırım.
Daha doğrusu önce babasını tanıdım.
Babası Hayri Arıkan, rahmetli Alparslan Türkeş döneminde MHP Genel Merkezi’nde uzun yıllar Genel Sekreter Yardımcılığı yapmış, Türk milliyetçiliği davasının içinde yıllarca mücadele etmiş bir isimdir.
Biz de o yıllarda aynı davanın içinde, aynı sohbetlerin içinde, aynı Alanya’nın içinde olan insanlardık.
Ben gazeteciliği seçtim.
Onlar siyaseti.
Ama dostluklar hiç değişmedi.
Alper’i çocukluğundan beri bilirim.
Mahallemizin çocuğuydu.
Büyüdüğünü gördük.
Adam oluşunu gördük.
Sorumluluk alışını gördük.
Türk milliyetçisiydi…
Ama bunu sadece sözle değil, duruşuyla gösterirdi.
Alanya söz konusu olduğunda elini değil, gövdesini taşın altına koyan insanlardan biriydi.
Ama bugün…
Onu anlatacak kelimeleri bulmakta zorlanıyorum.
Çünkü en son bir hafta önce konuştuk.
“Alperciğim” dedim,
“Seni canlı yayına çıkaracağım.”
Gülümsedi.
“Abi bayramdan sonra söz. Ben şimdiye kadar kimseye çıkmadım ama senin yerin farklı. Sen çağırırsan gelirim” dedi.
Sonra bir espri yaptı.
“Abi Ramazan Bayramı tebliğini geçmeyi unutma. Onu mutlaka yayınla” dedi.
Gülüştük.
İşte hayat bazen böyle…
Bir hafta sonra böyle bir yazı yazacağımı bilseydim…
Belki daha uzun konuşurduk.
Belki daha çok gülerdik.
Ama nasip değilmiş.
Genç yaşta ölüm…
İnsanın içine çok ağır oturuyor.
Gerçekten çok ağır.
Şimdi bu satırları yazarken…
Cümleler yarım kalıyor.
Kelimeler içimde düğümleniyor.
Çünkü bazı acılar yazılamaz.
Sadece hissedilir.
Alper sadece bir siyasetçi değildi.
O Türk milliyetçisiydi.
O Alanya sevdalısıydı.
O mahallemizin çocuğuydu.
Bugün Alanya bir evladını kaybetti.
Bir dostunu kaybetti.
Bir milliyetçisini kaybetti.
Ben de bir kardeşimi kaybettim.
Başta babası Hayri Arıkan’a,
eşine, çocuklarına, ailesine ve sevenlerine sabır diliyorum.
Allah kimseye evlat acısı göstermesin.
Biz hep şöyle dua ederiz:
“Allah sıralı ölümler nasip etsin.”
Ama hayat bazen o sırayı da bozuyor.
Allah rahmet eylesin Alper Reis…
Mekânın cennet olsun.
Sen bu şehirde iz bırakan insanlardan biriydin.
Ve inanıyorum ki seni tanıyan herkesin kalbinde
iyi bir insan olarak yaşayacaksın.
Güle güle Alper Reis…
Bu şehir seni unutmayacak.
